12-08-2006 18:36
Dag Lausje!
We waren in Frankrijk in een heel mooi kerkje en hebben daar een fleurig, rood kaarsje voor jou gebrand. Het fonkelde en sprong vrolijk op en neer, net zoals jij steeds deed. We hebben er een tijdje naar gekeken en het maakte ons helemaal warm vanbinnen. Jouw vlammetje gaat voor ons nooit uit. Het fonkelt daar hoog in de lucht en toch heel dicht bij ons.
kusje
Mimique
12-08-2006 17:05
Zouden ze daar in de hemel ook Play Station hebben?
Moest dat zo zijn dan zal Laurens Van Den Oever hat al wel heel goed kunnen tegen dat ik daar aankom.
12-08-2006 08:39
Hey dappere ridder,
Ben je goed aangekomen daar? Heb je al een leuk plekje gevonden, waar je van daarboven ons goed kan zien? Heb je daar al vriendjes gemaakt? Heb je hen vertelt hoe dapper je hebt gestreden, en hoe goed je jou kleine riddertjes door de strijd hebt geholpen? Vertel hen ook maar hoe fier we hier op jou zijn, dat je toch steeds de veldslagen aanging en nooit opgaf! Vertel hen ook maar dat we jou heel erg missen, je bent immers onze ridder van het Pendragon!
En Sir, ik ben heel blij en zelfs vereerd dat ik voor jou heb kunnen zorgen toen je nog naar de witte wolk kwam, want toen al wist ik dat je een dappere ridder was!
Lieve Laurens, rust maar eens lekker uit! Ik wens je daar een mooie tijd, en hoop dat we elkaar ooit weerzien, dus geen good bye, maar wel Tot ziens!!
Dikke kusjes,
kim en tom
Aan Kathleen, Feike en Femke,
Onze woorden schieten tekort, en gevoelens niet te beschrijven, maar met heel ons hart wllen we jullie steunen!!!
Dikke kussen,
kim en tom
11-08-2006 20:14
Hoi Laurens,
Hoe gaat het daar in de hemel ?
Heb je Jezus al ontmoet?
Ik mis je heel veel hier.
Wij zijn naar zwitserland geweest op vakantie. In de bergen waren de wolkjes heel dicht bij. Ik denk dat je ons daarboven wel goed kon zien.
Ik ben ook op indianenkamp geweest. Het was er heel leuk.
Ik heb gisteren naar Martha gebelt en we heben veel over je gebabelt.
Veele lieve groetjes van Marie.
09-08-2006 17:18
Lieve mensen, ik ben al 3 x opnieuw begonnen aan dit berichtje. Ik kan de juiste woorden maar niet vinden.Ik wil jullie zoveel zeggen en zoveel toewensen maar besef telkens dat de juiste woorden niet juist genoeg zijn. Een leeg kasteel blijft over; Ridder Laurens is voor goed vertrokken. Jonkvrouwen en Ridders zullen nu eeuwig voor hem zorgen. Veel sterkte van ons allemaal!!
08-08-2006 22:28
Kathleen en Feike,
Na alles wat jullie hebben meegemaakt willen we jullie
2 wensen meegeven:
- De inspanningen en offers die jullie geleverd hebben
zijn bovenmenselijk. Er is absoluut geen reden voor
schuldgevoel of twijfel. Wees fier op de rol van
liefdevolle en bezorgde ouders zoals jullie die in bijzonder
moeilijke omstandigheden hebben kunnen waarmaken.
- Het lijkt ons bijzonder belangrijk om nu opnieuw
tijd te maken voor elkaar en voor jullie dochter.
Geniet van elkaar en vorm een sterk gezin zodat
jullie steeds steun vinden. Draag het verleden in
jullie hart en doe wat nodig is om van de toekomst
iets moois te maken.
Onze gedachten zijn bij jullie.
Filip, Goedroen, Lise, Lotte
07-08-2006 23:18
Beste Dappere Ridder,
Wat is het hier stillekes nu je die grote draak hebt verslagen...
Wij bleven hier angstig wachten uit vrees dat hij weer zijn kop zou opsteken.
Nu hij weg is, zijn wij heel opgelucht ! Wat zijn wij jou hiervoor zó dankbaar !! Wij wilden echter nog onze zak M&M-ekes (remember ?) met jou delen omdat je die zeker verdiend hebt, maar omdat je al op reis bent vertrokken, een nieuw avontuur tegemoet, zullen wij hem zelf opeten met jou in gedachten. Hopelijk puren wij daaruit de kracht om zo sterk te worden als jij zodat wij ook anderen en onszelf kunnen beschermen tegen nieuwe draken...
Beste Laurens, wij zullen je nooit vergeten. Vaarwel, en tot Ooit !
Maxim, Matthias, Margot en Marie
07-08-2006 16:07
Hoi Laurens,
Ik heb geprobeerd het adres van de hemel op te zoeken, maar ik vond de juiste plek niet. De hemel is namelijk zo groot, dat zul je zelf ook al ontdekt hebben. Ben je al eens op verkenning geweest en heb je de mooie plekjes al gevonden? Ik hoop dat je er al een plekje gevonden hebt om vandaar uit eens naar beneden te kijken. Zo kan je ons in de gaten houden en voel je je misschien niet zo alleen en als het even kan stuur dan een klein seintje naar ons. Zo kunnen wij weten dat alles goed met je is. Want we missen je zo hard. Maar ook ik heb een plekje gevonden voor jou, je woont een stukje in mijn hart. Het is maar een klein stukje want ik moet je delen met zoveel mensen die voor altijd aan je zullen blijven denken. Beloof je dat je daar dezelfde jongen zal zijn zoals bij ons, dan zal het daar gauw je tweede beste thuis zijn. Eigenlijk ben ik er van overtuigt dat jij je mannetje daar wel zal staan, want dat heb je altijd voortreffelijk gedaan
Hou je goed en tot ... .
Sofie
07-08-2006 14:16
Feike, Kathleen, Femke,
heb juist het bericht gehoord. heb daarna het dagboek gelezen. wordt een mens stil van, zelfs ik. Zooo stil dat er helemaal geen woorden meer komen.
05-08-2006 18:31
Kathleen, Feike,
It is with deep sadness that I heard that Laurens went on for his last travel. My thoughts and hart are with you.
04-08-2006 23:01
Feike, kathleen,
Laurens' site straalt een ongelofelijke kracht uit, die wij, als relatieve buitenstaanders, moeilijk kunnen begrijpen, maar waarvoor we een enorme bewondering hebben.
We wensen jullie dubbel zoveel doorzettingsvermogen & liefde toe voor de komende tijd.
We zijn er zeker van dat de afgelopen jaren & maanden voor jullie een onuitputtelijke bron zullen zijn om laurens zijn welverdiend en kostbaar plaatsje te geven in jullie gezin.
Johan & Karine
04-08-2006 20:45
Sir Laurens,
I was thinking about you so much today. Only a week has gone by and everyday that passes my heart is full of your smile --my hero LAURENS!!!
LOVE YOU FOREVER XXXOOO
04-08-2006 16:39
Soms wil je kijken naar iemand die er niet meer is,
En soms wil je voelen aan iemand die er niet meer is,
Soms wil je praten met iemand die er niet meer is,
En soms wil je luisteren naar iemand die er niet meer is.
En als je heel gek doet,
Wil je soms zelfs iets beleven met iemand die er niet meer is.
Maar dat gaat niet.
En dat maakt je heel bedroefd.
Gelukkig kun je altijd denken aan iemand die er niet meer is.
…en dat maakt je vrolijk.
Want als je denkt,
dan zie je wat je lief hebt,
en dan voel je elkaars warmte,
dan praat je over leuke dingen die je samen deed,
en luister je eindeloos naar elkaars verhalen.
En als je heel goed denkt,
Dan kan je zelfs de mooiste avonturen samen delen.
En als je dat kan, dan weet je dat je er altijd voor elkaar bent,
Als je dat kan, dan weet je ook dat je verder mag,
Alleen, en toch eigenlijk met z’n twee.
Ik denk zoveel aan je...maar soms ben ik toch heel droevig.
04-08-2006 11:24
Laurens, ik ben Klaartje de zus van Flor.
hier voor jou heb ik speciaal een gedicht ontworpen:
beste laurens,
nu jij niet meer op deze wereld bent,
vraag ik me af hoe het jou vergaat.
hoe is het leven in de hemel?
ik neem maar aan dat deze bestaat!:)
kun je daar jezelf ontplooien,
ben je daar gelukkig en vrij?
heb je vrienden en vriendinnetjes,
ben je daar nu ook zo blij?
wie die achterblijven zoeken nu een oplossing voor die vraag. konden we je maar eens opzoeken,
o, wat willen we dat graag
-xxx- klaartje
en aan de ouders en familie:
van mij heel veel steun en tot in september
bye
Liefs Klaartje
02-08-2006 14:55
Mijn beste vriend zit nu heel, heel, héél hoog in de lucht,
en hij kijkt naar mij.
Laurens France
02-08-2006 10:05
Sir Laurens,
We dragen je voor altijd mee nu. Je blijft bij ons, in elk hart dat klopt. Dappere ridder.
01-08-2006 20:40
Dag Laurens,
Het is zondagavond als de telefoon rinkelt. We vernemen dat jij, koene ridder, de strijd hebt verloren en even staat de wereld stil. Tristan heeft zoveel over jou gesproken, over alle 'Laurens'momenten op school en vooral over wanneer jij terug zou komen naar school.
Jij hebt hier bij ons thuis een plaats in ons hart gekregen.
Aan de ouders en familie,
Heel veel sterkte, hou vast aan al de mooie momenten die Laurens achtergelaten heeft in jullie hart.
Dikke knuffel van Tristan
Jurgen en Nadine Van der Velde Loonbeek
01-08-2006 20:39
Lieve Feike en Kathleen, Rob en Carla,
Neen wij hebben Laurens niet echt gekend (spijtig). Wel via de verhalen van de fiere grootouders en nu via de website - aangrijpend!
Verdriet verwerk je niet alleen
Maar met je vrienden om je heen
We kunnen je verlies niet verzachten
MAAR zijn bij jullie in onze geachten !
Liefs Pierre en Greet (Opvelp)
01-08-2006 20:31
Beste Feike, Katleen en Femke,
Hoe kunnen we jullie troosten ? Geen enkel woord kan het leed verzachten dat jullie nu moeten doormaken. Vol bewondering heb ik jullie dagboek gelezen. Hoe moedig jullie zijn om dit met ons allen te delen en ons de kans te geven een al was het maar "een klein" beetje te begrijpen waar jullie en vooral Laurens doorheen gespartelt is. één ding is zeker. Een moediger en verstandiger kereltje dan Laurens hadden jullie zich niet kunnen wensen ! Mijn bewondering gaat uit naar hem en naar jullie allen trouwens om tot de laatste dag te vechten en optimistisch te zijn. Ik hoop dat jullie verhaal voor onze kinderen (inmiddels 12 en 14) een moment van bezinning mag zijn en dat wij trouwens allemaal ervan leren dat geluk in kleine dingen zit.
Wij wensen jullie veel sterkte en deze moeilijk periode, dat de herinnering aan jullie moedige zoon, de glimlach van jullie dochtertje en jullie liefde voor elkaar jullie mogen steunen en leiden naar een leven vol geluk want dat hebben jullie nu wel dubbel en dik verdiend.
Veel liefs en mischien ooit tot ziens !
Kris, Dorothy, Maryline en Filip
Van Puymbrouck-Heyndrickx
01-08-2006 15:07
Hey dag mannekes,
We hebben elkaar al lang niet meer gezien of gehoord,en dat dat nu op zo een moment moet gebeuren...
Een tijdje geleden hoorde ik van Simone (mama katleen die bij ons in de straat woont) dat Laurens heel ziek was.
Ik heb enkele keren proberen op te bellen (vanuit het buitenland). En ik heb nu grote spijt dat ik niet meer moeite gedaan heb om jullie te bereiken...
Margot belde me op met het ve N N ÐQM OM ˆN @N @ @N llie op deze dag te komen steunen/Laurens nog te komen groeten...)
En dus zouden wij jullie nu van onze innigste deelneming willen betuigen...!!!!
WE kunnen ons niet in het minste inbeelden wat jullie moeten doormaken.
Als jullie binnekort/lang eens willen opbellen of afspreken, we wonen nu in
Lodewijk Gerritslaan,55 B3
2600 Berchem
03/2978049
0477/371697
timdegruyter@yahoo.com
We wensen jullie ongelooflijk veel sterkte.
Tim en Marijke
31-07-2006 21:32
Kathleen, Feike en Femke,
We hebben de afgelopen maanden met ontzag, vertedering en medeleven het heldenverhaal van jullie zoon meegevolgd, zij het dan als stille getuige via de website. Het verbaasde ons dan ook niet dat Laurens tot ereridder van de orde van Pendragon werd geslagen. Van Bart en Marjo vernamen we dat hij nu niet meer hoeft te vechten tegen de draak. Wat zal hij trots zijn als hij van hierboven zijn mama en papa en knappe zus kan aanwijzen die zichzelf toch wel erg veel hebben weggecijferd. Dank om ons te laten meekijken in jullie dagboek. Het is een verrijking voor ieder van ons.
31-07-2006 21:07
Lieve Laurens
Ik heb je nooit echt ontmoet, maar via je website heb ik je moedige maar o zo oneerlijke strijd gevolgd. Je hebt een plaatsje in mijn hart veroverd.
Feike en familie
Heel veel sterkte voor jullie.
Karin Van Slagmolen
31-07-2006 17:03
Lieve Feike, Kathleen, Femke en overige familieleden,
Op maandag 24 juli kreeg ik het trieste nieuws te horen over het vertrek van Laurens onze ridder. Ook mij en Erwin doet dit veel verdriet. Helaas waren wij op vakantie en heb ik mij niet eerder tot de familie kunnen richten. Pas gister heb ik ook de post pas gelezen! Weet dat ik iedere dag aan iedereen gedacht heb! Ik wens iedereen heel veel sterkte toe en deze moeilijke tijd!
Liefs en sterkte Maaike.
31-07-2006 13:22
Nu het doek gevallen is
en de zaal volledig leeggelopen,
de lichten opnieuw aan,
Nu hoor ik enkel mezelf,
zie ik alleen de leegte,
en doet elke gedachte aan de afgelopen voorstelling
steeds meer pijn.
Veel holle woorden,
Allemaal ticketjes voor de nieuwste show,
Maar eigenlijk wil ik enkel weten
wat er achter die gesloten gordijnen
is overgebleven van wat was…
Waar is de zingeving nu,
die zichzelf anders altijd zo nadrukkelijk opdringt?
31-07-2006 13:10
Beste Feike, Kathleen en Femke,
Via Pascale het verschrikkelijke nieuws vernomen. Bewondering en verdriet onvermande ons bij het lezen van Laurens dagboek en de troost van zovele familieleden, vrienden en kennissen. Wij wensen jullie heel veel sterkte.
Rik, Ingrid en Edith
31-07-2006 10:55
liefste Laurens ,
mijn hart breekt nu ik verneem dat je vertrokken bent .
ik wens je veel geluk op weg naar een nieuw avontuur .
We blijven aan je denken .
Aan de familie ,
Veel sterkte en rust en veel liefde voor mekaar in deze moeilijke periode .
Samen met Laurence hebben jullie ons veel geleerd over moed , doorzetting en liefde.
Colette ,Camil
Koen en Leen
30-07-2006 21:33
Beste Kathleen en Feike,
Allereerst willen wij langs deze weg ons zeer groot medeleven betuigen bij het heengaan van jullie zoontje, Laurens. De hele lijdensweg, de zeer dappere houding van Laurens gedurende al die maanden, jullie inzet en moed, de volharding in het gevecht van Laurens en zijn dierbare omgeving in de strijd tegen zijn ziekte hebben ons diep ontroerd. Mogen jullie, Feike, Kathleen en Femke, nu rusten in de zekerheid dat Laurens altijd bij jullie zal zijn. De strijd van jullie lieve ridder is niet voor niets geweest.
Wij wensen jullie heel veel sterkte toe.
Veel liefs en tot later.
Niko en Lieve
30-07-2006 19:10
Beste Kathleen en Feike,
Zonet bij het bijlezen van de "Site" het afscheid vernomen. Bedankt voor het voorrecht Laurens zijn saga te hebben mogen volgen.
"nine months to come, nine months to go " wat is de boodschap ?
Wij wensen jullie nu vooral
rust toe.
Veel liefs, Yves en Anne
30-07-2006 18:03
Dearest Feike, Kathleen, and Femke,
Since we met your parents, Feike, in Greece during the summer of 1977, we have followed the growth of all in the family and were fortunate enough to visit you and Laurens when you lived in Manhatten. We can still see you lovingly feeding your son, Feike. Sorry we did not have the opportunity to meet with you, Kathleen.
Although we were unable to read the Flemish narrative the photographs of Laurens and his loving family will always remain in our hearts.
May the courage and love you showed during this trying time continue.
We feel so close to the family it is as if we too have lost a loved one.
With much love,
Mario and Gloria Abondolo
30-07-2006 16:52
Dag Feike, Kathleen en Femke,
ik wens jullie heel veel sterkte en hoop dat jullie troost kunnen vinden in de vele woorden van genegenheid van zovelen die de avonturen van ridder Laurens gevolgd hebben.
Ridder Laurens,
jij blijft voor mij de dapperste van allemaal! Jouw werk zit erop, rust nu maar lekker uit.
Viviane.
30-07-2006 13:27
Dàg Laurens, mijn mensen-maateke, hoe is 't ?effe toch nog dit :
Féline heeft me net een boodschap gestuurd.
Féline is mijn "zuster-die-er-nu-niet-meer-is"
Je màg haar "streelkes" geven en onder haar "kinneke" krabbelen en aan haar pluchen pootjes krabbelen...
Maar, Laurens-ventje, LAAT DIE PLUCHEN STAART van Féline, gewoon zoals ie is alsjeblieft
Féline is een oud poeze-bommake-bobonneke van bijna 18 jaar, en jà! jij bent dààr nu wel en zij is terug een jonge (ahem, excuus)poeze-dèl, maar die staart, Laurens, blijf daar nu maar gewoon àf. Neem Féline gewoon in je armen en fluister zachte woordjes in haar pluize-oortjes, en dan zal zij,op haar beurt, héél zachtjes snorren en jou vertellen hoeveel Femke en mama en papa je missen en hoeveel ze van je houden.
Dù-ùs : neem Félinneke in je armen en luister naar haar verhaal
Dàg Laurens, love yà!
Nelson
29-07-2006 21:53
Laurens
Je ne te connais pas mais j'ai rencontré ton papa dans son travail, brièvement...Et puis la nouvelle de ton grand voyage est arrivée et elle m'a bouleversée. Et puis j'ai lu ton histoire et elle m'a montrée àquel point l'amour est plus fort que tout. Tu es un petit garçon formidable entouré d'une famille qui l'est tout autant.
Donne lui la force de continuer d'où tu es.
29-07-2006 21:38
Beste Feike, Kathleen en Femke,
Beste Carla en Rob,
Woorden schieten te kort,
tranen in overvloed over onze wangen doch er is een sprankeltje hoop: lijden hoeft voor Laurens nu niet meer, want hij is bij onze lieve Heer.
Yves en ik wensen jullie heel veel moed tijdens deze beproeving. We zullen Laurens in onze gebeden herdenken, willen jullie graag dit gedichtje schenken :
Geen woord drukt uit de droefheid
en niets geeft weer de pijn
aan alles wat jullie wensten en dat niet mocht zijn.
Tranen van verdriet vullen jullie ogen
moeilijk te geloven, niet te verstaan, dat lieve Laurens is gegaan...Afscheid nemen doet pijn het had zo anders kunnen zijn.
Zo jong en volop in het leven
mocht hij zijn dromen niet meer beleven.
Zijn glimlach op zijn gezicht voor altijd in jullie geheugen gegrift.
Op een wolkje o zo hoog zit hij nu lekker zacht,
kijkt hij naar de regenboog, de maan die naar hem lacht. Sterretjes blinken om hem heen, hij is daarboven niet alleen.
Want hoger dan de blauwe lucht en de sterretjes van goud woont de Vader in de hemel die van alle kind'ren houdt.
Vervlogen als een vlinder, onvervangaar, ontastbaar, onbereikbaar. Vliegt hij nu zijn eigen vlucht, daar boven in de lucht. Maar weet dat hij zal voortleven in jullie hart op een plekje heel apart !
Lieve Laurens, ga als een vlinder heen, kom als een vlinder terug. Leef van dag tot dag, van bloem tot bloem, van jaar tot jaar. Vlieg in de wind zo vrij, dat maakt éénieder blij. Zonder zorgen ben jij in ons hart verborgen.
29-07-2006 16:26
Walk a mile in their shoes ... Het kan niet. De voorbije negen maanden niet, en nu al helemaal niet ! Onvoorstelbaar, maar ergens moet het toch positief zijn je kind zo sterk te zien. Wij leven heel erg met jullie mee. Meer kunnen we momenteel niet kwijt.
29-07-2006 13:23
Weinig woorden passen bij zoveel verdriet en pijn. Laat deze kleine woorden een gebaar van medeleven zijn. Veel sterkte toegewenst.
29-07-2006 04:45
Laurens,
I never had the opportunity to meet you but have heard so much about you from your aunt Ann. You have touched my heart in many ways. Much love to you and your family.
Karen
28-07-2006 23:13
Lieve Laurensje,
Op 1 september 2005 zat Marie voor het eerst bij jou in de klas. Ze leerde je kennen als een lieve, grappige jongen die genoot van het leven en tijdens de speeltijd van voetballen.
Toen je ziek werd leefde de hele klas met je mee.
In ons gezin leerden we je kennen via je dagboek, wat Marie vertelde over je geprekjes met je klasgenootjes vanuit het ziekenhuis via de webcam, jullie heen en weer boekje en wat de juf vertelde over haar bezoekjes aan jou. We leefden, vanop een afstandje, allemaal met je mee en hoopten zo dat je volgend jaar weer bij Marie in de klas zou zitten.
Je bezoekje aan de klas met je verjaardag vond Marie geweldig maar de kers op de taart was 9 juli! Jouw ridderfeest!!
Bedankt dat Marie jou vriendje mocht zijn en kon meefeesten toen je tot ridder werd geslagen.
Je zal altijd in haar en ons hart een plaatsje hebben. Rust nu maar uit op je wolkje in de hemel.
Jouw mama, papa en kleine zusje wensen we heel veel sterke!
Een lieve knuffel en zoentje van Marie
Lieve groet van Tanja, Stef en Liesl Hosten
28-07-2006 23:07
Na het bekijken van de foto's worden we heel stil.
We kunnen jullie allen alleen maar veel sterkte en moed toewensen.
28-07-2006 17:22
Je pense àvous.
Soyez forts.
Un papa parmi d'autres.
28-07-2006 13:25
Dear Kathleen & Family
You and your family are in my thoughts and prayers.
With sympathies,
Claudia Ruemmelein
28-07-2006 13:23
hey lausje!
Hoe is het ginderboven? Heb je mijn ballon al aangekregen? Ik weet het, waarschijnlijk zal de brief die eraan vast hangt vol fouten staan. Maar weet je, Lausje? Smijt 'm dan maar terug naar beneden, makker - en probeer maar eens op mijn hoofd te mikken ;-) zodat ik eindelijk eens zonder fouten leer schrijven. En als je mijn grootvader (een kale met een snor) tegenkomt, trek dan maar 'ns aan zijn oren, daar kan hij niet goed tegen ;-)
Maar rust maar goed uit, Lausje. Je bent voor altijd bij ons, wees maar niet bang.
Dikke knuffels,
Stof.
28-07-2006 12:43
Dear Kathleen, dear Feike, dear Femke,
I am so sorry that I cannot stop my tears. I am thinking of you.
I have checked Laurens' website. This is the most loving website I have ever seen in my life. The pictures from Laurens are so funny, and he looks so courageous and strong on almost all of them. Yes, you can see he had been suffering tremendously, but his smiles are carrying on. Truly amazing.
I don't really understand a lot of Flamisch. But what I understand was so moving. You all have fought such a good fight. May God bless you.
My prayers and thoughts are with all of you.
All the best,
Frank
28-07-2006 11:51
Laurens,
ik wou je nog vertellen dat ik een aantal kindjes ken die ook draken verslagen hebben hier op aarde. je zal we wel herkennen, want ik denk dat we ofwel ook ridder zijn of een andere vorm gekregen hebben. Eén meisje heet Sophia en haar mama denkt dat ze een vlindertje geworden is, een ander heet Gabriella en nog een babietje dat C.J. heet. Als je ze ziet geef je ze dan een kus en knuffel van me? Ik denk ook dat je een heel aantal over-over-over-groot-ouders zal leren kennen die je hier op aarde nooit gezien hebt, maar ik ben er zeker van dat ze je met een fanfare stonden op te wachten. Was het een groot feest toen je aankwam? Heb je ook alle vragen kunnen stellen die je nog had? Ik zou de antwoorden graag weten, maar ik denk dat ik zal moeten wachten tot ik ook naar de hemel kom.
p.s.:Vond je de ballonnen mooi? Dat was een goed idee van Jan De Wit he!
I love you soooooo much! t. Ann
28-07-2006 10:50
Dear Kathleen and family
My thoughts and prayers are with you.
Julie
28-07-2006 10:35
lieve ridder laurens, we hebben het relaas van je heldendaden op de voet gevolgd...wat heb je je dapper geweerd, echt een ridder waardig! we denken veel aan je en zoeken straks jouw twinkelsterretje aan de hemel...goeie reis!
lieve feike, kathleen en femke,
we zijn in gedachten bij jullie en wensen jullie heel veel kracht en heldenmoed toe om verder te gaan.
liefs,
muriel, rein, luca, lore en mirte
28-07-2006 09:43
Dappere Ridder Laurens,
Nu de strijd is gestreden,
En het pleit is beslecht
Begint voor de jouwen
Het lijden pas echt
Jouw kracht was een voorbeeld
Voor menig groot mens
’t Is die kracht om te strijden
Die ik je geliefden nu wens.
De uitdaging van het leven,
Vooral bij ontroostbaar verdriet
Is niet bitter te worden
Over wat het leven ons biedt
Met jou in gedachten,
En wat jij hebt doorstaan
Gaan zij die achterblijven
Hopelijk die uitdaging aan.
27-07-2006 23:23
Lieve Feike en Kathleen,
Ik heb zonet de gehele heldensaga van de dappere Laurens gelezen en zit hier te huilen als een otter. Ook al ken ik hem niet - hij lijkt wel erg op jou, Feike, en op Rolf toen jullie klein waren vind ik - hij lijkt een fantastisch klein kereltje. Op zijn achtste al Ridder in de orde van de grote Pendragon, wie doet hem dat na!
Feike en Kathleen, eigenlijk vind ik geen woorden voor zoveel verdriet. Ik vind het ongelooflijk moedig wat jullie doorstaan en gedaan hebben. Ik denk veel aan jullie en wens jullie met heel mijn hart de rust en de moed om verder te gaan. Een dikke zoen voor Femke!
Kristien, Jo, Tijl en Bert
27-07-2006 22:47
Katleen, Feike,
Jullie trotse Ridder zag ik nog een paar weken geleden ... Groot was mijn verstomming, verdriet, droevige woede toen ik vernam dat hij de strijd had moeten staken.
Vandaag was het een mooie dag. Ik heb vaak aan hem gedacht toen ik met mijn kinderen speelde.
Ik wens jullie uit het diepst van mijn hart sterkte toe.
Frederic
PS. Dank voor het mooie dagboek.
27-07-2006 22:44
Hey Laurens,
Mocht je al aangekomen zijn in de hemel, en je loopt daar één van de volgende dagen een kerel tegen het lijf die zichzelf God noemt en denkt dat hij de baas is, zeg dan maar dat die z'n borst nat mag maken tegen dat ik eraan kom.
Groetjes,
Oom Rolf
(Ik had nog geen mopje verstuurd met de ballon, dus moet het maar via deze weg)
PS. Als ik je iets moet nasturen dat je vergeten bent hierbeneden -buiten die andere helft van mijn hart dan, die je al ongevraagd hebt meegenomen-, dan laat je het maar weten hé!
27-07-2006 21:51
Laurens today your life was celebrated by so many people who loved you so much. Thousands and thousands of miles away so many were with you en mama en papa en Femke. You are on your journey to a better place and I can't wait to see you there. Thank you Laurens. In my heart forever you will be.
I Love You & Dikke Kussen
Michele